Blog

19. apr, 2021

Wat is deze wereld eigenlijk voor ons? We wonen en we leven er. Het is een deel van ons, ook al gedragen velen van ons zich alsof ze er geen deel van zijn, omdat ze dat niet voelen, alsof ze er los van staan. Maar dat losstaan geeft ons wel andere perspectieven, uitdagend weliswaar, maar die zorgen wel weer voor een variëteit aan ervaringen, inzichten, nieuwe manieren van omgaan met situaties, nieuwe ontwikkelingen en nieuwe manieren om naar jezelf te kijken. Expansie dus!

Wat wij als mensheid, als menselijk bewustzijn, hebben meegemaakt, ontdekt, geleerd en ervaren, dat is ons verleden. En door ons te ontwikkelen krijgen we constant een andere kijk op ons leven en dus ook op ons verleden. Het verleden verandert dus telkens en het is je eigen perspectief op jouw leven en op jouw verleden dat je verleden verandert. En daaruit kun je ook concluderen dat je je toekomst steeds verandert. Er is namelijk alleen het NU. Er zijn veel mensen geweest die hebben geschreven over de kracht van het NU. Met name Eckhart Tolle.  In deze blog ga ik niet verder in op het NU, dus mocht je interesse of uitleg willen hebben, google het dan even, of check mijn andere blogs.

Er is een tijd geweest dat de mensheid dacht dat de aarde plat was, niet wetend wat er aan de horizon zou zijn. Dus als je niet verder kunt kijken dan de horizon, en met name op zee, dan zou voor jou de wereld plat kunnen zijn en dan zou je ervan af kunnen vallen bij wijze van spreken. Dat was gewoon een diepgewortelde angst voor het onbekende. Uiteindelijk zijn er mensen geweest die wel de moed konden vinden om te ontdekken wat er achter die horizon was en die mensen kwamen er ineens achter dat ze om de wereld heen konden, dat deze rond bleek te zijn, en dat ze konden zien wat er verborgen lag voorbij de horizon. En die ervaring, die les, dat veranderde het bewustzijn. Ze konden dus aan de andere kant van de wereld kijken, ze hoefden er alleen maar naar toe te gaan. Eerst was er dus weerstand om verder te kijken, weerstand die in het bewustzijn van de gehele mensheid aanwezig was. Maar de nieuwsgierigheid van een paar mensen gaf ze de kracht om die weerstand los te laten. Die gevonden kennis werd doorgegeven aan de rest van de mensheid en daarmee werd het menselijk bewustzijn verruimd. En weet je wat het leuke is aan een horizon? Hij blijft eeuwig bestaan, dus er is altijd een doel of een plek om te vinden, gevuld met een schat aan ontdekkingen!

En zo veranderde dus het menselijk bewustzijn en nù is het normaal om te weten dat de wereld rond is en dat we er niet vanaf vallen, we lachen zelfs om die gedachte. De laatste honderden jaren zijn er veel ontdekkingen geweest in de natuurkunde waardoor we nu kennis hebben van zwaartekracht en nog zo veel meer. We begrijpen het nu dus ook. Dus niet alleen het weten, het zien van het bewijs dat de wereld rond is, maar ook het natuurkundig begrip hebben we geleerd en is inmiddels normaal in onze samenleving. Als mensheid hebben we dus een stap gezet voorbij de angst, ontdekt met onze eigen ogen wat er voorbij die horizon was maar ook nog inzicht in de natuur ontvangen. En nu is dat waarheid voor ons geworden zoals het de waarheid was voor onze voorouders dat de wereld plat was.

Maar iets dat waarheid is geworden, zul je toch weer los moeten laten om verder te kunnen. Openstaan voor nieuwe waarheden. Dus eigenlijk staan we nu weer bij een denkbeeldige horizon. Klaar om nieuwe inzichten te ontvangen zodra er moedige en nieuwsgierige mensen zijn die verder willen kijken.

In de vorige eeuw zijn we de ruimte ingegaan. Wat resulteerde in weer een ander perspectief. We zagen ineens de wereld in het klein. Het was een bol. Maar we hebben nog veel meer ontdekkingen gedaan. Op dit moment hoeven we niet naar de andere kant van de wereld te reizen om te kunnen zien wat daar allemaal gebeurt. We krijgen nu de informatie via radio, internet en televisie door. Een schat aan informatie die bij ons binnenkomt. Als mensheid zijn we dus nog bewuster geworden. Veel meer bewust van wat er nog meer is, meer perspectieven dus. En het ligt er maar net aan wat ‘bewust’ voor jou betekent, want je kunt ook spiritueel bewust zijn, maar dat hoeft niet. Het betekent wel dat er een enorme informatiebron, maar ook inspiratiebron, is die ons ter beschikking staat.

We weten nu zo veel meer, we kunnen alles gewoon opzoeken op internet. We zijn dus als mensheid veel meer aangesloten, verbonden, met elkaar dan vroeger. We noemen het misschien internet, radiogolven en wifi, maar als je het globaal bekijkt zijn we verbonden met elkaar. En vergeet niet dat ons innerlijk wordt weerspiegeld in onze buitenwereld want wat jij in de wereld ziet, of ervaart dat is gewoon een weerspiegeling van wat vanbinnen is bij jou. Je zou het kunnen zien als een interpretatie die jouw hersenen ervan maken gebaseerd op jouw ervaringen en overtuigingen. Dat betekent dat iedereen een andere interpretatie op iets heeft, een andere zienswijze. Een weerstand in je brein zou dan misschien wel vertaald worden als een oorlog die je in de wereld ziet, of ruzie of chaos. Het ligt er maar net aan of je brein op dat moment iets letterlijk of figuurlijk interpreteert en dàt hangt weer allemaal af van de overtuigingen die je in je leven hebt opgebouwd. Datzelfde geldt ook voor het menselijk bewustzijn. Bepaalde overtuigingen gaan de hele wereld over, net als de overtuiging dat de wereld plat was. Dus figuurlijk zijn we ook verbonden met elkaar. We begrijpen elkaar ook meer want op het internet kunnen we alle informatie vinden die we willen hebben. Ook hoe iemand zich voelt. Dat wordt vooral op social media gedeeld. En het betekent ook dat we leren onze gevoelens te delen en anderen te begrijpen. We zoeken kennis en antwoorden. Weliswaar online, maar hè, het is een begin, het is een reflectie! We leren dus heel wat af de laatste jaren sinds het internet en we zien ook alle nare dingen die in de wereld gebeuren, maar ook oplossingen en mooie dingen die ons inspireren.

Maar nu weer even terug naar het perspectief. Als je naar de wereld kijkt dan zie je bomen, huizen, natuur en mensen. Maar je kunt het ook van verderaf bekijken. Je gaat bijvoorbeeld vanuit het vliegtuig kijken. Je ziet dan dat de wereld rond is, je ziet de bolling van de aarde. Je ziet zo meer van de wereld maar minder van de mensen, dat verdwijnt dan naar de achtergrond, opgeslokt door die grote bol, zijnde een deel ervan. Je ziet zo dus meer van het grotere geheel en dat grotere geheel, die wereld, die zit vol met patronen. Als je de bergen, vulkanen en tektonische platen ziet, de bossen meren, zeeën en rivieren, dat geeft allemaal patronen op de aarde. Maar ook het weer en de aantrekking van de maan heeft bepaalde patronen. Net zoals wij mensen ook onze patronen hebben. Hoe hoger we komen, hoe minder diepteverschil we zien van het landschap en dat is ook alweer een totaal andere kijkwijze, dus een ander perspectief, op de wereld. Je ziet dan ook weer andere patronen en die patronen kun je zien als vingerafdrukken. Wij hebben onze huid met de lijntekeningen, groeven, rimpels en meerdere lagen waar we ons meestal niet bewust van zijn. Dat heeft de aarde dus ook en als je wat gerichter naar je huid gaat kijken, naar je eigen lichaam dan zie je ook lijnen, haartjes, bultjes. Er zit van alles. Zo zou je dus ook naar de aarde kunnen kijken. Een prachtige vingerafdruk, mooie lijnen, en grillige lijnen, mooie delen en minder mooie delen. Waterwegen, bergen. Een weerspiegeling van onszelf dus.

En om weer even terug te komen op de ruimte. Het is daar donker en er zijn planeten, en een aantal waar we nu zelfs dichtbij kunnen komen. We hebben zelfs voet op de maan gezet. En ik zeg wel “We”, maar ik heb het zelf niet gedaan. Maar een groot deel van de mensheid ziet het wel zo en dat zegt ook alweer over het gevoel dat we erbij hebben. Het voelt alsof “we” voet op de maan hebben gezet. Vroeger wisten ze niet eens hoe ze bij de sterren konden komen. Het was zo ver van hen verwijderd dat ze besloten dat de Goden daar wel moesten leven, maar nu beginnen we ons te realiseren dat we ons eigen leven creëren, we zijn onze eigen Goden. Weer een ander perspectief dus! “We” gaan nu de ruimte in. We ontdekken meer en meer en gaan zelfs kijken buiten onszelf (buiten de wereld, het donker in). Er is enorm veel te ontdekken en nu is dat nog niet te behappen voor ons, maar dat was ook zo voor de mensen die dachten dat de wereld plat was en over een verscheidenheid aan jaren zullen we er misschien wel om lachen dat we het zo hebben bekeken zoals we nu doen. Wat we nu denken over het leven is misschien wel een lachertje voor de toekomst, zoals het plat zijn van de aarde nu voor ons een lachertje is.

Maar het blijft een feit dat we nu meer zien. Er zijn meer planeten en die zijn allemaal verschillend. Ons perspectief is dus breder en dankzij internet kunnen we alles met elkaar delen en in zeer korte tijd de hele mensheid die informatie geven. We zijn een volk geworden van kennis. Maar er is ook kennis dat in onze ogen niet klopt want iedereen heeft zijn eigen perspectief en iedereen gaat er anders mee om. Daar lopen we nu ook tegenaan. Een overdaad aan kennis en inzichten. Dus dan moet je gaan schipperen en kiezen wat nou met jou resoneert. Het wordt nu zichtbaar dat we door al die informatie niet meer weten wie we nu moeten geloven. Dat is uiteraard ook een reflectie van jezelf. In je hoofd heb je dan waarschijnlijk ook te veel informatie waar je niet uit komt. Dus wordt het tijd om terug te gaan naar jezelf, naar de manier waarop mensen vroeger met de wereld en elkaar omgingen maar dan met de kennis die we nu op hebben gedaan. Dus het is geen stap terug, naar vroeger, alsof we het fout hebben gedaan. We zijn juist een uitstapje gaan maken naar kennis en daarvoor was het nodig om deels het contact te verliezen met ons natuurlijke zelf. Maar nu hebben we die kennis opgedaan en kunnen we dat gaan combineren, verbinden, met ons natuurlijke zelf. We mogen onszelf dus weer gaan voelen en onze eigen waarheid ontdekken en uiten binnen die grote informatiebron. Dus we mogen weer naar onszelf gaan luisteren en anderen hun eigen plek daarin geven met hun eigen perspectieven.

Energie is alom aanwezig, het is meetbaar en daar worden we steeds beter in. Ons perspectief breidt zich uit, en er gaat een tijd komen dat we nieuwe ontdekkingen doen die onze wereld op zijn kop laten staan. Als je vanuit de ruimte naar de wereld kijkt, dan zie je maar de ene helft en niet de andere kant, de schaduwkant a.h.w, maar die kunnen we wel zien met camera’s via internet, maar dat is nog steeds met attributen, of je moet ernaar toegaan. Maar als je dat weer reflecteert naar jezelf, dan is het niet gek dat we die schaduwkant niet kunnen zien want we willen de schaduwen in onszelf nog niet volledig onder ogen zien. Maar, als we dit allemaal naar onszelf reflecteren dan kunnen we concluderen dat we daar wel mee bezig zijn, ook al denk je misschien van niet!

We mogen dus meer naar ons gevoel gaan luisteren, meer inzichten krijgen, en leren afstemmen op de vibratie van de wereld zodat we dan gewoon vanuit onszelf, voor ons geestesoog, gaan zien wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt, alsof we er zelf bij zijn. Alsof we het helder zien. Helderziendheid dus! Het zou maar zo kunnen dat dat de volgende stap is in onze ontwikkeling. Nu zijn er al mensen die dat kunnen maar het wordt nog niet geaccepteerd, maar een groot deel van de mensheid interesseert zich al wel in dergelijke mogelijkheden, en kennis ervan wordt gedeeld op internet dus meer en meer mensen zullen ermee gaan resoneren. Dat betekent dat dat over een bepaalde tijd normaler zal zijn, wat weer een verschuiving in het menselijk bewustzijn teweeg zal brengen. Dus groei en expansie! Maar eerst moeten we nog door de overtuigingen ploeteren die we vanuit onze opvoeding hebben meegekregen, overtuigingen en vooral Godsdienst. We mogen nog leren een open mind te houden, ervan overtuigd raken dat alles mogelijk is want als we denken dat iets niet kan, of zou kunnen, dan beperken we onszelf enorm. Dan ontzeggen we onszelf mogelijkheden. Wij zijn een deel van een groot geheel en die achterkant van ons, onze schaduwzijde mogen we ook gaan ontdekken. Dat is iets dat we niet zien, misschien niet willen zien, maar ergens krijgen we toch informatie erover door, zoals via internet in het fysieke leven.  En we zijn vaak bang voor die schaduw, zien het zelfs als iets negatiefs, maar zonder schaduw is er geen licht en je hebt af en toe wat weerstand nodig om vooruit te komen, om een andere kijk te krijgen op je situaties zodat je weer kunt meebuigen met het leven.

Waarom zou het niet kunnen zijn dat we het wèl zouden kunnen zien, via ons zesde zintuig, ons ermee verbinden, verbinden met de frequentie a.h.w, of door het anders gebruiken van ons brein.  Wellicht staat een overtuiging ons in de weg. Laat de mogelijkheden dus open, hoe gek ze ook zouden klinken!

Maar laten we ons eerst weer verbinden met ons natuurlijke zelf. Vroeger waren mensen meer op de natuur gericht, meer verbonden met het leven. Er was ook nog geen televisie en andere afleidingen. Dus we weten nu meer op een bepaald gebied maar zijn wel verder van onszelf en van de natuur verwijderd. Zoals ik al schreef, is dat geen slecht iets, het zorgt ervoor dat we op een bepaald gebied veel kennis opdoen. Als we ons uiteindelijk weer meer met onszelf gaan verbinden dan zal die nieuwe kennis een enorme groei veroorzaken want die kennis zorgt ervoor dat er zogenaamde punten in ons brein met elkaar verbonden kunnen worden die nieuwe inzichten kunnen creëren. Een enorme expansie dus!

Het wachten is nu op een paar mensen die de moed en inspiratie hebben om verder te kijken dan de huidige denkbeeldige horizon. Als dat gedeeld wordt met de mensheid dan zijn we weer een stap verder, zoals ik in het begin van het blog al schreef;

Eerst was er dus weerstand om verder te kijken, weerstand die in het bewustzijn van de gehele mensheid aanwezig was. Maar de nieuwsgierigheid van een paar mensen gaf ze de kracht om die weerstand los te laten. Die gevonden kennis werd doorgegeven aan de rest van de mensheid en daarmee werd het menselijk bewustzijn verruimd.