Lees of luister naar wat ik jou te vertellen heb.

17. mei, 2022
𝐒𝐭𝐚𝐩 𝐮𝐢𝐭 𝐣𝐞 𝐬𝐜𝐡𝐮𝐥𝐝𝐠𝐞𝐯𝐨𝐞𝐥
𝘈𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘷𝘢𝘯 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘴 𝘰𝘯𝘵𝘻𝘦𝘨𝘵, 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘪𝘨 𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘰𝘮 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘵𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘷𝘢𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯𝘸𝘦𝘨𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭, 𝘸𝘦𝘭𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘰𝘮𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯, 𝘰𝘧 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧, 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘣𝘦𝘯𝘢𝘥𝘦𝘦𝘭𝘥, 𝘸𝘪𝘦 𝘩𝘦𝘭𝘱 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘦?
𝘏𝘦𝘭𝘱 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯, 𝘰𝘧 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘮𝘦𝘦?
𝘚𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘣𝘰𝘶𝘸𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘶𝘶𝘳 𝘰𝘮 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘳𝘦𝘪𝘬𝘦𝘯, 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘷𝘦𝘯, 𝘰𝘰𝘬 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘶𝘭𝘱. 𝘏𝘦𝘵 𝘻𝘰𝘳𝘨𝘵 𝘦𝘳𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘥𝘦 𝘴𝘵𝘳𝘰𝘰𝘮 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘣𝘳𝘰𝘬𝘦𝘯 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘰𝘰𝘬 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘱𝘳𝘦𝘵𝘵𝘪𝘨.
𝘌𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘴𝘵𝘳𝘰𝘮𝘦𝘯, 𝘰𝘯𝘣𝘦𝘭𝘦𝘮𝘮𝘦𝘳𝘥. 𝘌𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘭𝘦𝘮𝘮𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘴 𝘰𝘱 𝘻𝘪𝘤𝘩 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘧𝘰𝘶𝘵, 𝘩𝘦𝘵 𝘤𝘳𝘦𝘦̈𝘦𝘳𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘦 𝘴𝘵𝘳𝘰𝘮𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘭𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘷𝘦𝘳𝘨𝘳𝘰𝘵𝘦 𝘥𝘦𝘦𝘭 𝘣𝘦𝘭𝘦𝘮𝘮𝘦𝘳𝘥 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘥𝘳𝘶𝘬𝘰𝘱𝘣𝘰𝘶𝘸 𝘸𝘢𝘵 𝘰𝘱 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘨𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘦𝘹𝘱𝘭𝘰𝘴𝘪𝘦𝘧 𝘬𝘢𝘯 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯. 𝘔𝘦𝘵 𝘢𝘭𝘭𝘦 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘪𝘦𝘯.
𝘚𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘥 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯, 𝘰𝘧 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴 𝘩𝘢𝘥 𝘸𝘪𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘭𝘶𝘬𝘵𝘦 𝘰𝘱 𝘥𝘢𝘵 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘰𝘮 𝘦́𝘦́𝘯 𝘰𝘧 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦 𝘳𝘦𝘥𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵. 𝘚𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘰𝘱 𝘻𝘪𝘤𝘩 𝘪𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘦𝘳𝘨, 𝘩𝘦𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘳𝘦𝘯𝘴 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘪𝘦 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘯𝘨𝘳𝘪𝘫𝘬 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘰𝘶 𝘪𝘴. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘯𝘦𝘨𝘢𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘭𝘰𝘴𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘥𝘶𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘶𝘬𝘰𝘱𝘣𝘰𝘶𝘸; 𝘑𝘦 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘫𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘪𝘨 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘦𝘯, 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘪𝘨 𝘦𝘯 𝘣𝘰𝘰𝘴 𝘰𝘱 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧. 𝘋𝘢𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘯𝘦𝘨𝘢𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦. 𝘑𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘯𝘦𝘨𝘢𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘰𝘱. 𝘑𝘦 𝘣𝘦𝘯𝘵 𝘥𝘶𝘴 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘢𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘴𝘵𝘦𝘯. 𝘑𝘦 𝘴𝘱𝘪𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘴𝘱𝘢𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘤𝘩 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯, 𝘫𝘦 𝘮𝘢𝘢𝘨 𝘴𝘱𝘦𝘦𝘭𝘵 𝘰𝘱, 𝘦𝘳 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘶𝘬 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘣𝘭𝘰𝘦𝘥𝘷𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘸𝘦𝘭𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘩𝘰𝘰𝘧𝘥𝘱𝘪𝘫𝘯 𝘵𝘰𝘵 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘭𝘨. 𝘈𝘭𝘴 𝘥𝘪𝘵 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘨𝘦𝘯𝘰𝘦𝘨 𝘥𝘰𝘰𝘳𝘨𝘢𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘭 𝘷𝘦𝘳𝘯𝘪𝘦𝘵𝘪𝘨𝘦𝘯𝘥 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘦 𝘻𝘦𝘭𝘧𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨. 𝘑𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘫𝘦 𝘷𝘢𝘴𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘦𝘧𝘧𝘦𝘤𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘣𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯𝘸𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥, 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘫𝘦 𝘰𝘮𝘨𝘦𝘷𝘪𝘯𝘨. 𝘑𝘦 𝘩𝘦𝘭𝘱𝘵 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘶𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘮𝘦𝘦. 𝘑𝘦 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘻𝘦𝘭𝘧𝘴 𝘦𝘳𝘨𝘦𝘳.
𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘩𝘰𝘦 𝘬𝘶𝘯 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘯 𝘸𝘦𝘭 𝘤𝘰𝘯𝘴𝘵𝘳𝘶𝘤𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘮𝘦𝘦 𝘰𝘮𝘨𝘢𝘢𝘯?
𝘉𝘦𝘴𝘦𝘧 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘢𝘴, 𝘦𝘦𝘯 𝘭𝘦𝘦𝘳𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵. 𝘐𝘦𝘥𝘦𝘳𝘦𝘦𝘯 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘢𝘳𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘦𝘦𝘯𝘴. 𝘑𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘥𝘦𝘦𝘥 𝘫𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘴𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘪𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴 𝘩𝘢𝘥 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯. 𝘋𝘢𝘵 𝘣𝘦𝘴𝘦𝘧 𝘪𝘴 𝘢𝘭 𝘷𝘰𝘭𝘥𝘰𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘰𝘮 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘯 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘵𝘦 𝘻𝘦𝘨𝘨𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘥𝘦 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘬𝘦𝘦𝘳 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘸𝘪𝘭𝘵 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯. 𝘑𝘦 𝘩𝘰𝘦𝘧𝘵 𝘯𝘰𝘨 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘮𝘦𝘵𝘦𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘥𝘦𝘯𝘬𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘨𝘢𝘢𝘵 𝘥𝘰𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘢𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘯𝘰𝘨 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘯𝘦𝘨𝘢𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘻𝘪𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘴𝘵𝘢 𝘫𝘦 𝘯𝘰𝘨 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘰𝘱𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘰𝘱𝘭𝘰𝘴𝘴𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯. 𝘏𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘴𝘵𝘦 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘥𝘰𝘦𝘯 𝘪𝘴 𝘰𝘮, 𝘯𝘢 𝘥𝘢𝘵 𝘣𝘦𝘴𝘦𝘧 𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘦 𝘸𝘦𝘯𝘴 𝘰𝘮 𝘥𝘦 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘬𝘦𝘦𝘳 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘵𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯, 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘰𝘴 𝘵𝘦 𝘭𝘢𝘵𝘦𝘯. 𝘎𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘫𝘦 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘥𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘮𝘦𝘦 𝘵𝘦 𝘥𝘳𝘢𝘨𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘭 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘥, 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘫𝘦 𝘢𝘭 𝘥𝘶𝘪𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘨𝘦𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘮𝘰𝘦𝘴𝘵 𝘸𝘦𝘵𝘦𝘯 (𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘪𝘭𝘵, 𝘦𝘯 𝘥𝘶𝘴 𝘰𝘰𝘬 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘸𝘦𝘭 𝘸𝘪𝘭𝘵). 𝘋𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘥𝘦 𝘦𝘯𝘪𝘨𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘰𝘮 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘵𝘦 𝘬𝘰𝘮𝘦𝘯. 𝘎𝘶𝘯 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘮 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘤𝘩𝘵𝘦𝘳 𝘫𝘦 𝘵𝘦 𝘭𝘢𝘵𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘨𝘶𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘯. 𝘋𝘢𝘵 𝘻𝘰𝘳𝘨𝘵 𝘦𝘳𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘮𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘴𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘫𝘦 𝘩𝘰𝘶𝘥𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘳𝘦𝘬𝘦𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘦𝘵 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘥𝘢𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘴𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘪𝘦𝘯𝘵, 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘨𝘦𝘭𝘥𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘯.
𝘖𝘱 𝘩𝘦𝘵 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘰𝘴𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘴𝘵𝘳𝘰𝘮𝘪𝘯𝘨. 𝘑𝘦 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘵 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘵𝘦𝘳, 𝘫𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘰𝘱 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯, 𝘫𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘷𝘢𝘯𝘨𝘵 𝘨𝘦𝘮𝘢𝘬𝘬𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦𝘳 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘢𝘳𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘬𝘰𝘮𝘦𝘯 𝘰𝘱𝘭𝘰𝘴𝘴𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘰𝘬 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘦 𝘵𝘰𝘦 𝘦𝘯 𝘬𝘶𝘯 𝘫𝘦 𝘣𝘪𝘫 𝘥𝘦 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘶𝘪𝘵𝘥𝘢𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘦𝘭𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯.
𝘑𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘶𝘶𝘳𝘵𝘫𝘦 𝘯𝘰𝘥𝘪𝘨. 𝘚𝘵𝘳𝘰𝘰𝘮!!
𝘈𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘪𝘦𝘯𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘪𝘫 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘻𝘪𝘵. 𝘡𝘰𝘳𝘨 𝘥𝘢𝘢𝘳𝘷𝘰𝘰𝘳. 𝘋𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘫𝘦 𝘯𝘶𝘮𝘮𝘦𝘳 1 𝘵𝘢𝘢𝘬! 𝘐𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘻𝘪𝘵𝘵𝘦𝘯!
𝘌𝘯 𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘬𝘦𝘦𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘯𝘴𝘭𝘢𝘨 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘮𝘢𝘨 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯𝘯𝘦𝘯, 𝘥𝘢𝘯 𝘮𝘢𝘨 𝘫𝘦 𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘪𝘴 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘪𝘭𝘵 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘥𝘶𝘪𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘰𝘶 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘫𝘶𝘪𝘴𝘵 𝘸𝘦̀𝘭 𝘸𝘪𝘭𝘵. 𝘔𝘢𝘢𝘬 𝘥𝘪𝘦 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘸𝘦𝘯𝘴 𝘬𝘦𝘯𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘜𝘯𝘪𝘷𝘦𝘳𝘴𝘶𝘮 𝘦𝘯 𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘥𝘦 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘰𝘴. 𝘚𝘵𝘢𝘱 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘦 𝘥𝘦 𝘰𝘱𝘭𝘰𝘴𝘴𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘷𝘪𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘦 𝘰𝘱𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘸𝘦̀𝘭 𝘸𝘪𝘭𝘵. 𝘑𝘦 𝘰𝘮𝘨𝘦𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘻𝘢𝘭 𝘦𝘳 𝘣𝘭𝘪𝘫 𝘮𝘦𝘦 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯 𝘦𝘳 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘰𝘱 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯. 𝘉𝘦𝘵𝘦𝘬𝘦𝘯𝘵 𝘥𝘪𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘴 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘢𝘤𝘤𝘦𝘱𝘵𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘭𝘰𝘰𝘴 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯? 𝘕𝘦𝘦, 𝘩𝘦𝘵 𝘧𝘦𝘪𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘷𝘰𝘭𝘥𝘰𝘦𝘯𝘥𝘦. 𝘋𝘢𝘵 𝘨𝘢𝘧 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘢𝘭 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘥𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘬𝘭𝘰𝘱𝘵𝘦, 𝘥𝘢𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘸𝘪𝘭𝘥𝘦. 𝘈𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘭𝘰𝘰𝘴 𝘻𝘰𝘶 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘥𝘢𝘯 𝘻𝘰𝘶 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘥.
𝘚𝘤𝘩𝘶𝘭𝘥𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘥𝘶𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘳𝘦𝘯𝘴 𝘢𝘢𝘯!
𝘏𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘴𝘵𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘥𝘰𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘦𝘯 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦 𝘵𝘦 𝘩𝘦𝘭𝘱𝘦𝘯 𝘪𝘴 𝘰𝘮 𝘻𝘰 𝘴𝘯𝘦𝘭 𝘮𝘰𝘨𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘰𝘴𝘪𝘵𝘪𝘦𝘷𝘦 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦 𝘵𝘦 𝘬𝘰𝘮𝘦𝘯.
M`Hea
19. apr, 2021

Wat is deze wereld eigenlijk voor ons? We wonen en we leven er. Het is een deel van ons, ook al gedragen velen van ons zich alsof ze er geen deel van zijn, omdat ze dat niet voelen, alsof ze er los van staan. Maar dat losstaan geeft ons wel andere perspectieven, uitdagend weliswaar, maar die zorgen wel weer voor een variëteit aan ervaringen, inzichten, nieuwe manieren van omgaan met situaties, nieuwe ontwikkelingen en nieuwe manieren om naar jezelf te kijken. Expansie dus!

Wat wij als mensheid, als menselijk bewustzijn, hebben meegemaakt, ontdekt, geleerd en ervaren, dat is ons verleden. En door ons te ontwikkelen krijgen we constant een andere kijk op ons leven en dus ook op ons verleden. Het verleden verandert dus telkens en het is je eigen perspectief op jouw leven en op jouw verleden dat je verleden verandert. En daaruit kun je ook concluderen dat je je toekomst steeds verandert. Er is namelijk alleen het NU. Er zijn veel mensen geweest die hebben geschreven over de kracht van het NU. Met name Eckhart Tolle.  In deze blog ga ik niet verder in op het NU, dus mocht je interesse of uitleg willen hebben, google het dan even, of check mijn andere blogs.

Er is een tijd geweest dat de mensheid dacht dat de aarde plat was, niet wetend wat er aan de horizon zou zijn. Dus als je niet verder kunt kijken dan de horizon, en met name op zee, dan zou voor jou de wereld plat kunnen zijn en dan zou je ervan af kunnen vallen bij wijze van spreken. Dat was gewoon een diepgewortelde angst voor het onbekende. Uiteindelijk zijn er mensen geweest die wel de moed konden vinden om te ontdekken wat er achter die horizon was en die mensen kwamen er ineens achter dat ze om de wereld heen konden, dat deze rond bleek te zijn, en dat ze konden zien wat er verborgen lag voorbij de horizon. En die ervaring, die les, dat veranderde het bewustzijn. Ze konden dus aan de andere kant van de wereld kijken, ze hoefden er alleen maar naar toe te gaan. Eerst was er dus weerstand om verder te kijken, weerstand die in het bewustzijn van de gehele mensheid aanwezig was. Maar de nieuwsgierigheid van een paar mensen gaf ze de kracht om die weerstand los te laten. Die gevonden kennis werd doorgegeven aan de rest van de mensheid en daarmee werd het menselijk bewustzijn verruimd. En weet je wat het leuke is aan een horizon? Hij blijft eeuwig bestaan, dus er is altijd een doel of een plek om te vinden, gevuld met een schat aan ontdekkingen!

En zo veranderde dus het menselijk bewustzijn en nù is het normaal om te weten dat de wereld rond is en dat we er niet vanaf vallen, we lachen zelfs om die gedachte. De laatste honderden jaren zijn er veel ontdekkingen geweest in de natuurkunde waardoor we nu kennis hebben van zwaartekracht en nog zo veel meer. We begrijpen het nu dus ook. Dus niet alleen het weten, het zien van het bewijs dat de wereld rond is, maar ook het natuurkundig begrip hebben we geleerd en is inmiddels normaal in onze samenleving. Als mensheid hebben we dus een stap gezet voorbij de angst, ontdekt met onze eigen ogen wat er voorbij die horizon was maar ook nog inzicht in de natuur ontvangen. En nu is dat waarheid voor ons geworden zoals het de waarheid was voor onze voorouders dat de wereld plat was.

Maar iets dat waarheid is geworden, zul je toch weer los moeten laten om verder te kunnen. Openstaan voor nieuwe waarheden. Dus eigenlijk staan we nu weer bij een denkbeeldige horizon. Klaar om nieuwe inzichten te ontvangen zodra er moedige en nieuwsgierige mensen zijn die verder willen kijken.

In de vorige eeuw zijn we de ruimte ingegaan. Wat resulteerde in weer een ander perspectief. We zagen ineens de wereld in het klein. Het was een bol. Maar we hebben nog veel meer ontdekkingen gedaan. Op dit moment hoeven we niet naar de andere kant van de wereld te reizen om te kunnen zien wat daar allemaal gebeurt. We krijgen nu de informatie via radio, internet en televisie door. Een schat aan informatie die bij ons binnenkomt. Als mensheid zijn we dus nog bewuster geworden. Veel meer bewust van wat er nog meer is, meer perspectieven dus. En het ligt er maar net aan wat ‘bewust’ voor jou betekent, want je kunt ook spiritueel bewust zijn, maar dat hoeft niet. Het betekent wel dat er een enorme informatiebron, maar ook inspiratiebron, is die ons ter beschikking staat.

We weten nu zo veel meer, we kunnen alles gewoon opzoeken op internet. We zijn dus als mensheid veel meer aangesloten, verbonden, met elkaar dan vroeger. We noemen het misschien internet, radiogolven en wifi, maar als je het globaal bekijkt zijn we verbonden met elkaar. En vergeet niet dat ons innerlijk wordt weerspiegeld in onze buitenwereld want wat jij in de wereld ziet, of ervaart dat is gewoon een weerspiegeling van wat vanbinnen is bij jou. Je zou het kunnen zien als een interpretatie die jouw hersenen ervan maken gebaseerd op jouw ervaringen en overtuigingen. Dat betekent dat iedereen een andere interpretatie op iets heeft, een andere zienswijze. Een weerstand in je brein zou dan misschien wel vertaald worden als een oorlog die je in de wereld ziet, of ruzie of chaos. Het ligt er maar net aan of je brein op dat moment iets letterlijk of figuurlijk interpreteert en dàt hangt weer allemaal af van de overtuigingen die je in je leven hebt opgebouwd. Datzelfde geldt ook voor het menselijk bewustzijn. Bepaalde overtuigingen gaan de hele wereld over, net als de overtuiging dat de wereld plat was. Dus figuurlijk zijn we ook verbonden met elkaar. We begrijpen elkaar ook meer want op het internet kunnen we alle informatie vinden die we willen hebben. Ook hoe iemand zich voelt. Dat wordt vooral op social media gedeeld. En het betekent ook dat we leren onze gevoelens te delen en anderen te begrijpen. We zoeken kennis en antwoorden. Weliswaar online, maar hè, het is een begin, het is een reflectie! We leren dus heel wat af de laatste jaren sinds het internet en we zien ook alle nare dingen die in de wereld gebeuren, maar ook oplossingen en mooie dingen die ons inspireren.

Maar nu weer even terug naar het perspectief. Als je naar de wereld kijkt dan zie je bomen, huizen, natuur en mensen. Maar je kunt het ook van verderaf bekijken. Je gaat bijvoorbeeld vanuit het vliegtuig kijken. Je ziet dan dat de wereld rond is, je ziet de bolling van de aarde. Je ziet zo meer van de wereld maar minder van de mensen, dat verdwijnt dan naar de achtergrond, opgeslokt door die grote bol, zijnde een deel ervan. Je ziet zo dus meer van het grotere geheel en dat grotere geheel, die wereld, die zit vol met patronen. Als je de bergen, vulkanen en tektonische platen ziet, de bossen meren, zeeën en rivieren, dat geeft allemaal patronen op de aarde. Maar ook het weer en de aantrekking van de maan heeft bepaalde patronen. Net zoals wij mensen ook onze patronen hebben. Hoe hoger we komen, hoe minder diepteverschil we zien van het landschap en dat is ook alweer een totaal andere kijkwijze, dus een ander perspectief, op de wereld. Je ziet dan ook weer andere patronen en die patronen kun je zien als vingerafdrukken. Wij hebben onze huid met de lijntekeningen, groeven, rimpels en meerdere lagen waar we ons meestal niet bewust van zijn. Dat heeft de aarde dus ook en als je wat gerichter naar je huid gaat kijken, naar je eigen lichaam dan zie je ook lijnen, haartjes, bultjes. Er zit van alles. Zo zou je dus ook naar de aarde kunnen kijken. Een prachtige vingerafdruk, mooie lijnen, en grillige lijnen, mooie delen en minder mooie delen. Waterwegen, bergen. Een weerspiegeling van onszelf dus.

En om weer even terug te komen op de ruimte. Het is daar donker en er zijn planeten, en een aantal waar we nu zelfs dichtbij kunnen komen. We hebben zelfs voet op de maan gezet. En ik zeg wel “We”, maar ik heb het zelf niet gedaan. Maar een groot deel van de mensheid ziet het wel zo en dat zegt ook alweer over het gevoel dat we erbij hebben. Het voelt alsof “we” voet op de maan hebben gezet. Vroeger wisten ze niet eens hoe ze bij de sterren konden komen. Het was zo ver van hen verwijderd dat ze besloten dat de Goden daar wel moesten leven, maar nu beginnen we ons te realiseren dat we ons eigen leven creëren, we zijn onze eigen Goden. Weer een ander perspectief dus! “We” gaan nu de ruimte in. We ontdekken meer en meer en gaan zelfs kijken buiten onszelf (buiten de wereld, het donker in). Er is enorm veel te ontdekken en nu is dat nog niet te behappen voor ons, maar dat was ook zo voor de mensen die dachten dat de wereld plat was en over een verscheidenheid aan jaren zullen we er misschien wel om lachen dat we het zo hebben bekeken zoals we nu doen. Wat we nu denken over het leven is misschien wel een lachertje voor de toekomst, zoals het plat zijn van de aarde nu voor ons een lachertje is.

Maar het blijft een feit dat we nu meer zien. Er zijn meer planeten en die zijn allemaal verschillend. Ons perspectief is dus breder en dankzij internet kunnen we alles met elkaar delen en in zeer korte tijd de hele mensheid die informatie geven. We zijn een volk geworden van kennis. Maar er is ook kennis dat in onze ogen niet klopt want iedereen heeft zijn eigen perspectief en iedereen gaat er anders mee om. Daar lopen we nu ook tegenaan. Een overdaad aan kennis en inzichten. Dus dan moet je gaan schipperen en kiezen wat nou met jou resoneert. Het wordt nu zichtbaar dat we door al die informatie niet meer weten wie we nu moeten geloven. Dat is uiteraard ook een reflectie van jezelf. In je hoofd heb je dan waarschijnlijk ook te veel informatie waar je niet uit komt. Dus wordt het tijd om terug te gaan naar jezelf, naar de manier waarop mensen vroeger met de wereld en elkaar omgingen maar dan met de kennis die we nu op hebben gedaan. Dus het is geen stap terug, naar vroeger, alsof we het fout hebben gedaan. We zijn juist een uitstapje gaan maken naar kennis en daarvoor was het nodig om deels het contact te verliezen met ons natuurlijke zelf. Maar nu hebben we die kennis opgedaan en kunnen we dat gaan combineren, verbinden, met ons natuurlijke zelf. We mogen onszelf dus weer gaan voelen en onze eigen waarheid ontdekken en uiten binnen die grote informatiebron. Dus we mogen weer naar onszelf gaan luisteren en anderen hun eigen plek daarin geven met hun eigen perspectieven.

Energie is alom aanwezig, het is meetbaar en daar worden we steeds beter in. Ons perspectief breidt zich uit, en er gaat een tijd komen dat we nieuwe ontdekkingen doen die onze wereld op zijn kop laten staan. Als je vanuit de ruimte naar de wereld kijkt, dan zie je maar de ene helft en niet de andere kant, de schaduwkant a.h.w, maar die kunnen we wel zien met camera’s via internet, maar dat is nog steeds met attributen, of je moet ernaar toegaan. Maar als je dat weer reflecteert naar jezelf, dan is het niet gek dat we die schaduwkant niet kunnen zien want we willen de schaduwen in onszelf nog niet volledig onder ogen zien. Maar, als we dit allemaal naar onszelf reflecteren dan kunnen we concluderen dat we daar wel mee bezig zijn, ook al denk je misschien van niet!

We mogen dus meer naar ons gevoel gaan luisteren, meer inzichten krijgen, en leren afstemmen op de vibratie van de wereld zodat we dan gewoon vanuit onszelf, voor ons geestesoog, gaan zien wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt, alsof we er zelf bij zijn. Alsof we het helder zien. Helderziendheid dus! Het zou maar zo kunnen dat dat de volgende stap is in onze ontwikkeling. Nu zijn er al mensen die dat kunnen maar het wordt nog niet geaccepteerd, maar een groot deel van de mensheid interesseert zich al wel in dergelijke mogelijkheden, en kennis ervan wordt gedeeld op internet dus meer en meer mensen zullen ermee gaan resoneren. Dat betekent dat dat over een bepaalde tijd normaler zal zijn, wat weer een verschuiving in het menselijk bewustzijn teweeg zal brengen. Dus groei en expansie! Maar eerst moeten we nog door de overtuigingen ploeteren die we vanuit onze opvoeding hebben meegekregen, overtuigingen en vooral Godsdienst. We mogen nog leren een open mind te houden, ervan overtuigd raken dat alles mogelijk is want als we denken dat iets niet kan, of zou kunnen, dan beperken we onszelf enorm. Dan ontzeggen we onszelf mogelijkheden. Wij zijn een deel van een groot geheel en die achterkant van ons, onze schaduwzijde mogen we ook gaan ontdekken. Dat is iets dat we niet zien, misschien niet willen zien, maar ergens krijgen we toch informatie erover door, zoals via internet in het fysieke leven.  En we zijn vaak bang voor die schaduw, zien het zelfs als iets negatiefs, maar zonder schaduw is er geen licht en je hebt af en toe wat weerstand nodig om vooruit te komen, om een andere kijk te krijgen op je situaties zodat je weer kunt meebuigen met het leven.

Waarom zou het niet kunnen zijn dat we het wèl zouden kunnen zien, via ons zesde zintuig, ons ermee verbinden, verbinden met de frequentie a.h.w, of door het anders gebruiken van ons brein.  Wellicht staat een overtuiging ons in de weg. Laat de mogelijkheden dus open, hoe gek ze ook zouden klinken!

Maar laten we ons eerst weer verbinden met ons natuurlijke zelf. Vroeger waren mensen meer op de natuur gericht, meer verbonden met het leven. Er was ook nog geen televisie en andere afleidingen. Dus we weten nu meer op een bepaald gebied maar zijn wel verder van onszelf en van de natuur verwijderd. Zoals ik al schreef, is dat geen slecht iets, het zorgt ervoor dat we op een bepaald gebied veel kennis opdoen. Als we ons uiteindelijk weer meer met onszelf gaan verbinden dan zal die nieuwe kennis een enorme groei veroorzaken want die kennis zorgt ervoor dat er zogenaamde punten in ons brein met elkaar verbonden kunnen worden die nieuwe inzichten kunnen creëren. Een enorme expansie dus!

Het wachten is nu op een paar mensen die de moed en inspiratie hebben om verder te kijken dan de huidige denkbeeldige horizon. Als dat gedeeld wordt met de mensheid dan zijn we weer een stap verder, zoals ik in het begin van het blog al schreef;

Eerst was er dus weerstand om verder te kijken, weerstand die in het bewustzijn van de gehele mensheid aanwezig was. Maar de nieuwsgierigheid van een paar mensen gaf ze de kracht om die weerstand los te laten. Die gevonden kennis werd doorgegeven aan de rest van de mensheid en daarmee werd het menselijk bewustzijn verruimd.